ز بامیان تا بهسود راهی نیست

ز بامیان 

‏تا بهسود راهی نیست

‏خفته ام شبی را

‏در زیر آسمان پر ستاره اش

‏سحرگاهی که

‏از کنار خدایان غلغله

‏عبور میکردم

‏در مغّاره ای قدیمی

‏بجای راهبان بودا

‏جیرجیرکی با تمام وجود

‏زمزمه میخواند

‏سکوت درد های نهفته را

‏⁧#علی_افشار


/ 0 نظر / 6 بازدید